-->

منصور نریمان

 

اسکندر ابراهیمی زنجانی، که بعدها نام هنری‌اش را به منصور نریمان تغییر داد، در سال ۱۳۱۴ در مشهد متولد شد. پدرش که خود سه‌تار و تار و نی را به خوبی می‌نواخت از همان دوران کودکی او را تحت آموزش خود گرفت و وی را با ردیف‌ها و گوشه‌های موسیقی ایرانی آشنا کرد و نواختن سه تار را به او آموخت. نریمان از سن چهارده سالگی همکاری خود را با رادیو مشهد به عنوان تکنواز موسیقی آغاز کرد و پس از تسلط کافی بر شیوه نوازندگی عود، در بعضی برنامه‌ها به اجرای موسیقی با این ساز پرداخت.

 

nariman2

پس از مدتی همکاری با رادیو مشهد، به شیراز نقل مکان کرد و به مدت چهار سال فعالیت و همکاری خود را در زمینه موسیقی و اجرا با رادیو شیراز ادامه داد. بعداز معرفی ایشان توسط استاد عبدالوهاب شهیدی به عنوان تکنواز رسمی رادیو در کنار اساتید دیگر نظیر جلیل شهناز، فرهنگ شریف، پرویز یاحقی و دیگر تک نوازان آن دوره به فعالیت خود در رادیو تهران ادامه داد. او مانند بسیاری از نوازندگان ایرانی عود آموختن موسیقی را با تار و سه‌تار آغاز کرد.

درآن سال‌ها عود سازی بود که کمتر نوازنده‌ای سراغ آن می‌رفت و اگر قرار بود در ارکستری جا داشته باشد، نوازنده تاری نواختن آن را برعهده می‌گرفت. در مجموع عود ساز فرعی نوازندگان تار محسوب می‌شد. منصور نریمان از نخستین نوازندگانی بود که تمرکز خود را بر روی این ساز قدیمی ایرانی گذاشت و آن را به ساز اصلی خود تبدیل کرد.

نریمان علاوه بر تلاش برای تغییر شیوه نوازندگی که تحت تأثیر موسیقی عربی و عودنوازان عرب بود، عقیده داشت عود سازی ایرانی و نامش بربط یا بربت است و ساختار آن با عودی که در جهان عرب نواخته می شود، متفاوت است. ابراهیم قنبری مهر (طراح و سازنده ساز) سازی طراحی کرد و ساخت که دسته ای بلندتر از عود معمولی و کاسه ای کوچک تر از آن داشت. بربط نام گرفت شیوه بربط »بربت« ساخته قنبری مهر که از سوی سازنده و نوازندگان آن نوازی نریمان در آمیخت جای خود را در ارکستر سازهای ایرانی پیدا کرد. شیوه بربط نوازی نریمان به مکتبی تبدیل شده که تقریباً تمام آموزگاران نوازندگی بربت در ایران این شیوه را تدریس می کنند. محمد حسین بهروزی ، فیروزی نیا، نگار بوبان، شهرام غلامی و علی پژوهشگر از شاگردان نریمان و از برجسته ترین نوازندگان و آموزگاران بربت هستند.

 

 

nariman3

نریمان در سال ۱۳۳۶ ازدواج نمود و ثمره ازدواج وی یک پسر و سه دختر می‌باشد.

در سال ۱۳۴۱ از او برای تدریس تخصصی ساز عود در هنرستان موسیقی دعوت به عمل آمد. در این سالها تصمیم به نگاشتن کتابی برای تدریس این ساز گرفت. این کتاب با نام «شیوه بربت نوازی» در سال ۱۳۷۲ همراه با دوره عالی که شامل پنج اتود متنوع است به چاپ رسید. از تالیفات دیگر نریمان می‌توان به کتاب «۴۲ قطعه برای عود» و «ردیف موسیقی ایرانی برای بربت» اشاره کرد.

منصور نریمان کنسرت های فراوانی جهت موسسات فرهنگی، هنری و عام المنفعه اجرا کرده که بیشتر آنها در بیمارستان ریوی شیراز بوده و بسیاری از هزینه ‏های متفرقه آن را خودش متقبل می‏شده است. وی جهت شناساندن هر چه بیشتر موسیقی اصیل ایران و ساز عود که یکی از باستانی‏ ترین سازهای ایرانی است مسافرت های متعددی به کشورهای مختلف نمود و آهنگ‏های بسیاری ساخت که یکی از آنها " لالایی" نام داشت که برای دخترش ساخته و سال‏ها در آخر هر برنامه قصه شب رادیو پخش می‏گردید. در ایران از وی بعنوان پدر عود ایران یاد میکنند. نریمان که بدلیل عارضه ریوی در بیمارستان بستری شده بود بامداد چهارشنبه 23 تیر ماه 1394 در تهران درگذشت و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا دفن شد.

 

 

 

اطلاعات تماس

 

  • ماهان:

          کرج - چهار راه طالقانی شمالی - نبش بلوار ماهان

          026-34486461       026-34480820       026-34486398

  • نوای ماهان:

          رجایی شهر - بین نهم و دهم اصلی - جنب بانک مهر اقصاد

          026-34421454        026-34475011

  • ایمیل آدرس :   mahanpasokhgoo [at] gmail.com         info [at] mahanmusicinst.com 
  • کانال تلگرام:    mahanmusicinst@  
بالا
We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…